Πολιτιστικός Σύλλογος Αβγαριάς

Αβγαριά(η)
Ιστορική Αναδρομή

Γεωγραφική Θέση

Τοπωνυμικό
Δημογραφικά Στοιχεία
Φωτογραφικό Υλικό
Θέσεις Θέασης
Ο Ναός και τα Ξωκκλήσια

Αρθρογραφία

Γενεαλογία

Πολιτιστικός Σύλλογος

Εκδηλώσεις
Βήμα Μελών και Φίλων
Προτάσεις-Σχόλια

 


 

 

ΑΥΓΑΡΙΑ / (ΑΒΓΑΡΙΑ) (Η)

Α΄. ΓΕΝΙΚΑ

 Ημιορεινό χωριό χτισμένο σε λόφο σε υψόμετρο 220 μέτρων σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων ανατολικά της Ιστιαίας, έδρα του Δήμου Ιστιαίας – Αιδηψού στον οποίο υπάγεται διοικητικά σύμφωνα με τον τελευταίο Νόμο περί διοικητικής διαίρεσης..

Το όνομα του το χωριό το πήρε, όπως φαίνεται από το ομώνυμο δέντρο της αυγαριάς το οποίο ευδοκιμούσε στον οικισμό αυτό. Τέτοια δέντρα υπήρχαν σύμφωνα με τις μαρτυρίες των κατοίκων του χωριού στα όρια του οικισμού. Σήμερα δέντρα αυτού του είδους φύονται στις γύρω δασικές περιοχές του οικισμού αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Βόρειας Εύβοιας καθώς και σε περιοχές κεντρικής και της βόρειας Ελλάδας. Σήμερα υπάρχουν δέντρα αυγαριάς που έχουν φυτευτεί στις αυλές κατοίκων του χωριού. Το δέντρο αυτό κατά την βοτανική ονομάζεται όα η ήμερος και κατά τους νεώτερους χρόνου είναι γνωστό με το όνομα σουρβιά (όρος που προέρχεται από την λατινική ονομασία του δέντρου sorbus domestica).

Παρατήρηση: Κατά τη γνώμη του Αναστάσιου Κοντοκώστα, συνταξιούχου δασκάλου, ο οποίος υπηρέτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού, η πρώτη ονομασία του χωριού Αυγαριά είναι εγκυρότερη. Παραθέτουμε  σχετική επιστολή του ιδίου. Σχετικά με το θέμα έχει ασχοληθεί και ο Παπασταμούλος Ευάγγελος, συνταξιούχος δάσκαλος, του οποίου παραθέτουμε άρθρο με τίτλο "Λεξιγνωσία Η αυγαριά και η Αυγαριά" που έχει δημοσιευθεί στον "Παλμό της Βόρειας Εύβοιας". Επίσης με το θέμα έχει ασχοληθεί και ο Μιχαήλ Αλεξανδρής, καθηγητής φιλόλογος, του οποίου παραθέτουμε την εργασία του με τίτλο  " ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΩΝΥΜΙΟΥ ΑΥΓΑΡΙΑ Ἤ ΑΒΓΑΡΙΑ "

 Η πληθυσμιακή εξέλιξη των κατοίκων του χωριού φαίνεται στον παρακάτω πίνακα απογραφικών στοιχείων.

 

Έτος απογραφής

Άρρενες

Θήλεις

Σύνολο

1852

-

-

92

1870

90

96

186

1876

-

-

150

1890

112

113

225

1896

132

100

232

1907

126

114

240

1920

120

130

250

1928

144

149

293

1940

-

-

311

1951

-

-

306

1961

-

-

329

1971

-

-

210

1981

-

-

169

1991

-

-

191

       2001

       -

        -

        125

2011

-

-

96

 

 

Γ΄. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

 Από στοιχεία της ιστορικής παράδοσης της περιοχής συνάγεται ότι το χωριό κτίστηκε επί Τουρκοκρατίας. Πιθανολογείται ότι η πρώτη θέση του οικισμού ήταν η θέση γύρω από το ναό της  Παναγίας Ντινιούς σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου βορειοανατολικά στην περιοχή της Ν. Σινασού ή η θέση Παληοχώρι σε απόσταση ενός χιλιομέτρου βορειοανατολικά του χωριού.

Σύμφωνα με τις τελευταίες γραπτές αναφορές ο τελευταίος κάτοχος  της περιοχής του τσιφλικιού της Αυγαριάς ήταν ο Μπαραμπούτης μπέης. Ο Οθωμανός αυτός ήταν άκληρος και έτσι η κυριότητα του τσιφλικιού αυτού περιήλθε στο Σουλτάνο, δηλαδή έγινε εθνικό διότι εντασσόταν στην κατηγορία των «Σερί Βακουφίων», οπότε μεταβιβάστηκε απευθείας στους κατοίκους του οικισμού χωρίς να εξαγοραστεί όπως έγινε με άλλα ιδιόκτητα τσιφλίκια της Εύβοιας ύστερα από την απελευθέρωση το 1833. Οι γραπτές αυτές αναφορές μπορούν να αναζητηθούν στα γενικά αρχεία του κράτους κατά τα έτη 1836(Γ. Α. Κρ. Νο 5), 1837(Γ.Α. Κρ. Νο 22), 1841(Γ.Α.Κρ. Νο 23) και 1843(Γ. Α. Κρ. Νο 24). Ακόμη αναφορά υφίσταται στο κατακυρωτικό πρακτικό του Οικ. Επιτρόπου Χαλκίδος Γ. Αποστολίδη, (υπ. αρ. 143 έγγραφο,  βάση της υπ. αρ. 436/6.5.1839 διακηρύξεως της Β. Γραμματείας των Οικονομικών της Επικρατείας), για την απόδοση ενοικίου επί φορολογίας προϊόντων γης συνολικού ποσού 1850 δραχμών του χωρίου Αυγαρίας,  από κοινού με τα χωριά Γαλατσώνας και Μονοκαρυάς για τα έτη 1836 – 1838.

 Το έτος 1852 το χωριό Αυγαριά αριθμεί 22 οικογένειες και 92 κατοίκους.

Κατά το έτος 1903  με Β. Δ. που δημοσιεύτηκε στο υπ. αρ. 294 φύλλο της κυβέρνησης στις 24.12.1903 χορηγείται άδεια για την συλλογή εράνων στο εσωτερικό για την επισκευή του ιερού ναού του Προφήτη Ηλία Αυγαριάς (Ιστιαίας).

 

Δ΄. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.

 Το χωριό Αυγαριά μετά την απελευθέρωση αρχικά είχε υπαχθεί διοικητικά στον Δήμο Ιστιαίας και παρέμεινε μέχρι το 1912 , οπότε με το Β.Δ. 58/14.2.1912 και φύλλο 245/1912 αναγνωρίστηκε ως κοινότητα στην οποία περιελήφθη και ο  συνοικισμός της Γαλατσώνας. Η υπαγωγή του οικισμού της Γαλατσώνας στην κοινότητα Αυγαριάς συνεχίστηκε  μέχρι και το έτος 1930 οπότε ο οικισμός αυτός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αυγαριάς και απετέλεσε αυτόνομη κοινότητα (87/22.3.1930 Τ.Α.) Στις 16/10/1940 η κοινότητα Αυγαριάς διορθώνεται (;) σε κοινότητα Αβγαριάς. Στις 4/12/1997 η κοινότητα καταργείται και συνενούται με το δήμο Ιστιαίας)

  

Ε΄. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ.

Το Δημοτικό σχολείο Αβγαριάς ιδρύθηκε το 1864 ως μονοθέσιο, χωρίς να διασώζεται η περί ίδρυσής του διαταγή. Στον πίνακα εκπαιδευτικής κατάστασης της περιφέρειας αναφέρεται ότι το 1893 λειτουργούσε γραμματοδιδασκαλείο (36/19.2.1893). Το 1964 προάχθηκε σε διθέσιο (ΦΕΚ 201/τ.Α΄) και στις 26-9-1970 υποβιβάσθηκε πάλι σε μονοθέσιο. Από της ιδρύσεώς του  μέχρι το 1950 το αρχείο του έχει καταστραφεί με εξαίρεση το μαθητολόγιο και το βιβλίο πιστοποιητικών σπουδής ,λίγων σχολικών ετών.

 Το διδακτήριο ανηγέρθει το 1961. Αποτελείται από μια  (1) αίθουσα διδασκαλίας προθάλαμο και Γραφείο. Η έκταση του αύλειου χώρου είναι 1400 τ.μ.

Προ της ανεγέρσεώς του χρησιμοποιήθηκαν ως διδακτήρια κατά σειρά διάφορα οικήματα του χωριού, όπως η εκκλησία και οι οικίες των 1) Ι. Κοντοκώστα, 2) Ι. Κομπόγιαννη, 3) Ι. Τρίγκα, 4) Ι. Γιαννακόπουλου, 5) Ευστ. Τσώνου, 6) Αθαν. Σκιαθίτη, 7) Κων/νου Θάνου, ιερέως του χωριού, 8) Ν. Ζαφείρη, δασκάλου, 9) Αθ. Παναγιωτόπουλου και στις 7 Δεκεμβρίου 1960 το σχολείο μεταφέρθηκε στη θέση που βρίσκεται και σήμερα.

Οι δάσκαλοι που υπηρέτησαν ήταν κατά σειράν: 1) Ι. Θάνος (ιερέας), 2) Ι. Μπλέτσος 3)  Δ. Περπατάρης 4) Αθαν. Μπούκος (ιερέας), 5) Αντ. Λαδογιάννης, 6) Αικατ. Ιλαρίωνος, 7) Αρίστη Μπακόλα, 8) Ι. Τσιώτας, 9) Ν. Ζαφείρης 10) Ανθή Φαρμάκη, 11) Γ. Κυριαζόπουλος, 12) Αικατ. Αντωνάτου, 13) Δ. Καρανάσιος, 14) Δ. Μπαλαμούτης, 15) Ελένη Παλιογιάννη, 16) Αθαν. Ψυχογιός 17) Δ. Μπαλαμούτης 18) Νικολέτα Αλεβιζοπούλου, 19) Ευάγγελος  Μαγκλάρας , 20) Νικ. Χαρβαλιάς , 21) Ανέστης Στάμος, 22) Αναστάσιος Κοντοκώστας από το 1971 ως το 1983. Το σχολείο  λειτούργησε για μια ακόμη χρονιά και το Σεπτέμβρη του 1984 έκλεισε λόγω μικρού αριθμού μαθητών που μεταφέρθηκαν στο Δημοτικό σχολείο Σινασού. Το αρχείο του σχολείου σήμερα βρίσκεται στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Ιστιαίας στο οποίο φοιτούν και οι μαθητές που προέρχονται από την Αβγαριά.

Δωρητές του σχολείου είναι: 1) Οι αδελφοί Δημήτριος και Γεώργιος Φαράντος, που δώρισαν στη μνήμη του πατέρα τους Ιωάννη το οικόπεδο επί του οποίου κτίσθηκε το σχολείο. 2) Ο Ιωάννης Παναγιωτόπουλος, που δώρισε οικόπεδο 204 τ.μ. στη θέση « Κερασιές» Αβγαριάς.

Τα παραπάνω στοιχεία παραχώρησε ευγενώς ο Δημήτριος Αγγελόπουλος  του Αγγελή, συνταξιούχος δάσκαλος.

 Υποσημείωση.

Το γραφείο του σχολείου, με αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων Ιστιαίας και Ιστιαίας - Αιδηψού από το 1995 μέχρι  σήμερα έχει παραχωρηθεί έναντι μισθώματος στο Ο.Τ.Ε. και ενώ έχουν εισπραχθεί συγκεντρωτικά πάνω από 20.000 ΕΥΡΩ το κτίριο έχει εγκαταλειφτεί στη φθορά του χρόνου.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι ενδεικτικές του βαθμού της αδιαφορίας και τις εγκατάλειψης του κτηρίου του Δημοτικού Σχολείου από την πλευράς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις του Συλλόγου μας για την αποκατάσταση των φθορών που έχουν επέλθει με την πάροδο του χρόνου.  

 

Η ιστοσελίδα είναι ιδιοκτησία του Πολιτιστικού Συλλόγου Αβγαριάς Ν. Ευβοίας
 Ευχαριστούμε τα μέλη και τους φίλους που συνέβαλλαν στην διαμόρφωση της σελίδας του Συλλόγου μας.
(e-mail: gdangelop@avgaria.gr).

                                                                                                                   Επιστροφή στην Αρχή